Mama, ga je nou dood?

Mama, ga je nou dood? ‘Dat was de eerste vraag die mijn dochter stelde’, vertelt ze met tranen in haar ogen. Ze gaat verder: ‘De schrik in haar ogen staat op mijn netvlies gebrand. Ik voel me zo ontzettend schuldig naar de kinderen toe. Dat ze dit hebben moeten meemaken en dat ik nog steeds niet die leuke moeder ben die ik ze zo gun. Ik probeer mijn moeilijke momenten voor hen te verbergen, maar ik merk aan alles dat ze het toch wel in de gaten hebben.’

Photo by Benjamin Manley on Unsplash

Schuldgevoel Schuldgevoel omdat je ziek bent geworden. Omdat je je kinderen niet die onbezorgde jeugd kunt geven die je voor ogen had. Ik zie het zo vaak en ik zie hoe je jezelf daarmee kwelt. Waarschijnlijk vertelt iedereen je dat je er niets aan kon doen, maar dat weet je zelf eigenlijk ook wel. Borstkanker kan gewoon gebeuren. Maar met weten alleen ben je er nog niet. Met jezelf vertellen dat het niet nodig is om je schuldig te voelen ook niet. Je kinderen beschermen Waar het om draait is dat je je kinderen zo graag een onbezorgde jeugd had gegund. Dat je had willen voorkomen dat ze op jonge leeftijd met zoiets ingrijpend werden geconfronteerd. En dat is niet gelukt. Je was machteloos, de controle kwijt. Je hebt je kinderen niet kunnen beschermen. En wat is er erger voor een moeder dan dat?

Liever schuldig dan machteloos Als moeder wil je maar één ding, je kinderen beschermen en ze laten opgroeien tot gelukkige jonge volwassenen. Dat is een drang die instinctief is en daardoor heel diep zit. Als er iets is met je kinderen, laat je alles uit je handen vallen, je bent als een leeuwin. Vanuit dat gevoel is het ergste wat je kan overkomen, ontdekken dat er dingen zijn waarvoor je ze niet kunt behoeden. Dingen waardoor ze verdrietig en bang worden en zich onveilig voelen.

Dat gevoel is onverdraaglijk en te spannend om te voelen. Onbewust zet je er schuldgevoel voor in de plaats. Want je schuldig voelen, betekent dat je er iets aan had kunnen veranderen. Dat je hebt gefaald, maar het in de toekomst beter kunt doen. Onbewust ben je liever schuldig dan machteloos.

Schuldgevoel houd je vast in het verleden Schuldgevoel wegredeneren helpt niet, sussen ook niet. Wat kan je dan wel doen? Realiseer je allereerst dat het niet gaat over schuld, maar over onmacht, over machteloosheid en over je grote liefde voor je kinderen. En vraag jezelf daarna eens af: in hoeverre kan ik zelf aanvaarden dat dit gebeurd is, dat het leven zo is gelopen. Laat je gevoelens toe en voel alle emoties, hoe pijnlijk ook. Schuldgevoel laat je steeds opnieuw achteromkijken en is een doodlopend pad. Het houd je vast in het verleden. En daarmee bewijs je niemand een dienst. Ruimte om verder te leven Als je de onmacht en de emoties er kunt laten zijn, komt er ruimte. Ruimte om te zijn waar je nu bent, voor jezelf en voor je kinderen. Ruimte om verder te leven mét wat er allemaal gebeurd is. En daarmee laat je je kinderen zien dat je niet kunt voorkomen dat het soms stormt in je leven, maar dat je daar doorheen kunt laveren zonder ten onder te gaan.

Martha Rijkmans In mijn praktijk Leven & Zo begeleid ik vrouwen na borstkanker van óverleven naar leven. Omdat het leven te mooi is om er niet van te genieten. klik hier. In 2016 en 2018 had ik zelf borstkanker.

In de komende edities van dit magazine geef ik je steeds een tip uit mijn E-Book ‘Zes eigenwijze tips voor het leven na borstkanker’ en vertel daar in een filmpje meer over. In dit filmpje de derde tip: ‘Hoe kom je uit de cirkel van gepieker.

Hoe kom je uit de cirkel van gepieker