“Ik kan er niets meer bij hebben”

Martha Rijkmans Foto: Pexels Anna Shvets

‘Ik kan er niets meer bij hebben’

Dit is het antwoord dat ik vaak krijg als ik vrouwen vraag wat ze eigenlijk voor zichzelf doen. Want veel vrouwen zijn ongelofelijk goed in zorgen, behalve voor zichzelf.

Zo snel mogelijk normaal

En hoewel het geen goed idee is, is het wel begrijpelijk. Al die maanden heeft het om jou gedraaid, anderen moesten bijspringen en jouw ziekte drukte op iedereen die jou lief is. En als je behandelingen klaar zijn, dan wil je dat het zo snel mogelijk weer normaal is. Dus begin je dapper met alles op te pakken. Maar je merkt al snel dat het niet meevalt. Je wordt ‘s morgens moe wakker en ziet op tegen de dag. Als je gewerkt hebt, ben je kapot en je raakt in paniek als je denkt aan het opbouwschema. Je redt dit al niet. Je hebt een vol hoofd en alles is te veel. Je hebt geen geduld met de kinderen en snauwt tegen je man. En tegelijkertijd voel je daar schuldig over. Zo ken je jezelf niet en zo wil je niet zijn.

Foto: Pexels Liza Summer

Een vriendin stelt je voor om begeleiding te zoeken, maar je wijst het resoluut af, je kunt er écht niets meer bij hebben. Je hebt je handen al vol aan alle ballen die je in de lucht probeert te houden. Voor jou is er op dit moment even geen plaats.

Bekijk het eens anders

Maar laten wij het eens anders bekijken. Als het dak lekt, bel je dan de loodgieter of laat je dat nog maar even zitten omdat je er niets meer bij kan hebben?Misschien klinkt het wat kort door de bocht, maar bij jou lekt het dak. Je lichaam is volop aan het herstellen. Emotioneel heb je het nog niet allemaal op een rijtje. En je hoofd zit vol watten.

Als je in de spiegel kijkt zie je een vrouw met doffe ogen die je amper herkent. Je ploetert en piekert terwijl je verlangt naar rust en gewoon weer blij zijn. En al dat geploeter kost bakken met energie. Energie die je toch al niet had. Je bent terecht gekomen in een vicieuze cirkel, die je alleen maar zelf kunt doorbreken.

Foto: Pexels Thirdman

Ga nee zeggen

Wees eens eerlijk naar jezelf en voel waar je grenzen liggen. Wat er mogelijk is en wat (nog) niet. Ga ‘nee’ zeggen - ook al is dit lastig - om ruimte te maken voor jezelf. En doe in die tijd iets waar jij van oplaadt. Een wandeling maken, lezen of gewoon even in stilte op de bank zitten. En houd je niet groter dan je bent, maar vraag hulp als dat nodig is.

Zorg vanaf nu niet alleen voor anderen, maar ook voor jezelf. Zodat je kunt herstellen en je straks in de spiegel je ogen weer zal zien stralen.

Martha Rijkmans In mijn praktijk Leven & Zo begeleid ik vrouwen na borstkanker van óverleven naar leven. Omdat het leven te mooi is om er niet van te genieten. klik hier. In 2016 en 2018 had ik zelf borstkanker.

Martha start dit jaar het Borstkankersymposium op 15 oktober 2022 met

De kwetsbaarheid van het leven