Vleugelloze vliner


Als een vleugelloze vlinder,

kruip ik voorzichtig uit mijn cocon.

Ik denk weemoedig aan de tijden,

dat ik nog vrij vliegen kon.


Eenmaal uit mijn cocon gekropen,

wacht een nieuw leven in niemandsland,

met meerdere vleugelloze vlinders,

lopen wij doelloos hand in hand.


Wij verkennen de omgeving, starend naar ongekende hoogtes,

daar waar ooit hoog werd gevlogen,

voelen wij ons nu,

verraden en bedrogen.


Op onze zwakke, tere benen,

bewandelen wij het onbekende pad.

Geen overzicht meer vanuit de lucht,

geen breed blikveld meer,

wat een ieder van ons had.


Dapper stappen wij toch door,

ontdekken dalen, maar ook heuvels,

mooie velden, onbekende wegen,

nieuwe routes in ons leven.


Daar waar wij ooit hebben gevlogen,

beliepen wij nooit enig pad,

Niet beseffend en onwetend,

wat het leven lopend, ons te bieden had.


Vliegen gaat ons niet meer lukken,

maar wel springen, dansen in het rond.

Voorheen echt nooit geweten,

hoe fantastisch het kan zijn,

hier beneden op de grond.


Met mooie vleugels kan je vliegen,

maar met benen zoveel meer.

Heb mijn vleugels niet eens nodig,

dat besef ik mij steeds meer.


Daarom nodig ik u allen uit,

uit uw cocon te komen,

want met elkaar, op sterke benen,

zonder verlies, maar met gewin,

stappen wij gezamenlijk......een mooie, nieuwe wereld in...


Pear Ly

Vleugelloze Vlinder

Speciaal voor het Borstkankersymposium op 5 oktober jl. met als thema Stap in de Nieuwe Wereld, schreef Pearly het prachtige gedicht Vleugelloze vlinder.