Interview met Anita Schimmel

IK KREEG EEN ROY DONDERS HUISPAK BIJ DE EERSTE CHEMO

Ik ben Anita Schimmel, 57 jaar oud, getrouwd en geen kinderen. In 2015 kreeg ik borstkanker. Na een operatie, bestralen, chemo en medicatie, die ik nog dagelijks slik, heb ik weer net zoveel kans op kanker als ieder ander.

Ik weet nog goed dat ik de diagnose kreeg, het was 1 maart. Zondag na het sporten, net gedoucht en in een joggingpak op de bank. Ik weet niet waarom maar ik wreef over mijn borsten en ik voelde heel duidelijk een knobbeltje in mijn linkerborst. Maandag direct naar de huisarts en door naar het ziekenhuis. Dezelfde dag nog was het vonnis daar, borstkanker.

De dagen erna volgde enkele onderzoeken en bespraken we met de chirurg welke behandeling de beste in mijn situatie zou zijn. Op 18 maart ben ik geopereerd, een borstsparende operatie. Daarna oefende ik mijn ademhaling om mijn hart niet te beschadigen bij het bestralen. Enkele weken later was het zover iedere ochtend ongeveer 5 weken lang naar Utrecht voor de bestralingen (niet in het weekend en niet op feestdagen), de behandeling werd afgesloten met 6 chemo behandelingen. Al met al zo’n 9 maanden heeft het behandeltraject geduurd. De eerste zaterdag na mijn laatste chemokuur heb ik mijn hardloopschoenen uit de kast gepakt en ben ik weer gaan rennen en gaan spinnen op de sportschool. Ik was tenslotte genezen. Misschien is dat toch teveel van het goede geweest in december 2015 kreeg ik een borstontsteking. Met antibiotica is dat verholpen, maar daarna ontstonden er serieuze borstoedeemklachten en ging ik wekenlang 3x per week naar een oedeemtherapeut.

Dat ik dit misschien de rest van mijn leven zou moeten blijven doen was voor mij onverteerbaar. En met mij duizenden andere vrouwen. Daar moest toch iets op te verzinnen zijn…

Ik heb met maar heel weinig mensen gedeeld dat ik borstkanker had en omdat ik kon blijven werken is het ook weinig mensen opgevallen dat ik ziek was. In de gehele periode heb ik 6 vrijdagen verzuimd voor de chemobehandelingen, in het weekend trok ik bij en ’s maandags ging ik weer aan de slag. Ik kocht twee haarwerken, een met opgestoken haar en een bobline, zoals ik mijn haar ook altijd droeg en in exact dezelfde kleur. Niet van echt te onderscheiden. In december gingen wij naar Zuid Afrika op vakantie, naar mijn broer, daar was het meer dan 30 graden. Te heet voor mijn haarwerk en ik had alweer wat stekeltjes op mijn hoofd, dus het haarwerk bleef af. Toen wij net voor de kerst terugkwamen kon ik me er niet meer toe zetten om mijn haarwerken weer te dragen en ging ik naar de kerstuitvoering van het bedrijf met mijn korte koppie. Als reden gaf ik op het warme weer in Zuid Afrika.

'We zijn al klaar': Volkert Wisman (partner Anita) en Jan Klok (goede vriend)

Ik heb voor Look good, feel better geposeerd voor de reclamefolder en gesproken op een congres.

Heb je hierbij hulp gehad?

Absoluut. Ik had mijn familie en een paar vriendinnen ingelicht en met ze afgesproken dat ze mij niet dagelijks zouden vragen hoe het met me ging. En ik beloofde ze mijn ervaringen, gevoelens en lief en leed te delen op een app “insiders” genaamd. Zij respecteerde mijn besluit. Ik heb me als het ware door deze insiders groep 9 maanden als gedragen gevoeld. Iedere keer werd ik verrast met leuke en lieve kadootjes, grote en kleine en gebaren. Bijvoorbeeld een Roy Donders Huispak om aan te trekken bij de 1e Chemobehandeling, maar ook een grabbelton met heel veel kadootjes met een kaartje erbij dat ik een kadootje mocht openmaken als ik met verdrietig voelde, er zat van alles in de grabbelton, een tijdschrift, dag-/ & bodycrème, chocolade, thee en parfum, waanzinnig lief allemaal. Iedereen leefde op de app mee.

Mijn man en een goede vriend lieten zich net als ik kaalscheren. Toen ik bij de kapper zat kreeg ik een appje met een foto “wij zijn al klaar”. Echt tof was dat. We hebben in die tijd veel gelachen en gehuild, humor is in die tijd heel belangrijk geweest. Een vriendin bracht in het ziekenhuis tijdens een chemobehandeling bijvoorbeeld een koelbox vol met ijsjes mee (het was een bloedhete zomer). Dat hadden ze nog nooit meegemaakt in het ziekenhuis. Ook ben ik bij look good, feel better geweest en leerde zij mij hoe ik mij op kon maken en wenkbrauwen kon tekenen en wat ik kon doen om mijn ogen zonder wimpers sprekender te laten lijken. En heb ik voor look good feel better met kaal hoofd mét make up geposeerd voor hun reclamefolder en gesproken op een congres voor schoonheidsspecialisten. De zaal zat vol, ze mochten mij alle vragen stellen die ze wilde stellen.

Vooruit kijken is veel spannender, die tijd is nog onbekend. Je weet nooit wat er op je pad komt.

Allemaal manieren waarop ik er mee omging en hoe ik het verwerkte. Van stilzitten ga ik maar piekeren, zo dacht ik. Ik praat heel makkelijk over die periode en alles dat erbij is komen kijken. Bijvoorbeeld dat de medicatie die ik nog slik ervoor zorgt dat ik geen zin meer heb in seks, maar ook dat seks niet fijn meer is en pijnlijk omdat je ervan opdroogt. En dat die medicatie haargroei veroorzaakt in je gezicht, maar het haar op je hoofd juist dunner wordt. Ik heb tenminste geen mooie krullen teruggekregen zoals je weleens van anderen hoort. Medicatie die zorgt voor gewichtstoename. Je nagels die… Ach, alles is relatief, ik ben er nog en ben gezond.

Als gevolg van de behandeling heb ik chronisch borstoedeem ontwikkeld. Dat wil zeggen dat er zich vocht ophoopt in mijn borst, arm en been, tenminste als ik niets onderneem. Ik heb het nu goed onder controle. Dagelijks bewegen is een belangrijke remedie, maar ook draag ik dagelijks drukmiddelen/polstermateriaal die een masserend effect hebben. Borstoedeem is onzichtbaar leed. Ik was genezen van kanker, maar nog jaren zou ik geconfronteerd worden met de gevolgen ervan. Enerzijds omdat er geen geschikt lingerie te vinden is en anderzijds omdat het chronisch geworden is. Als oedeem onbehandeld blijft kan dat zelfs lijden tot ziekteverzuim en werkloosheid.

Waar liep je tegen aan? - Pijn - Verharding van de borst - Littekenweefselvorming(verharding) - Vocht vast houden in armen en benen - Wekelijkse bezoeken aan oedeemtherapeuten - Niet kunnen doen wat je wilt doen als het om sporten gaat - Geen comfortabele en geschikte beha kunnen vinden

Reageer op de volgende stelling: ‘Had ik dit maar van tevoren geweten.’

Ik ben er bijna van overtuigd dat in mijn geval chronisch borstoedeem voorkomen had kunnen worden als ik er eerder bij was geweest en de symptomen had herkend. Maar het is zoals het is en nu gebruik ik mijn ervaringen om voor die doelgroep iets te betekenen.

Heb jij een tip wat jou heeft geholpen in het hersteltraject?

Eigenlijk niet, volgens mij kun je het nooit fout doen. Beleef de periode op de manier waarop jij dat het liefst wilt doen. Misschien dat iemand inspiratie haalt uit mijn verhaal. Ik heb geen spijt van de manier waarop ik het heb aangepakt, terugkijken heeft toch geen zin, je kunt de tijd niet terugdraaien en het opnieuw doen. Vooruit kijken is veel spannender, die tijd is nog onbekend. Je weet nooit wat er op je pad komt. Ik haal het beste uit mijn ziekte en uit mijn leven. Vriendinnen en familie zijn nog belangrijker voor me geworden.

Hoe heb jij de draad weer opgepakt?

Eerlijk gezegd, ik ben niet gestopt met werken en leven. Ik ben van nature een positief ingesteld mens. Een boerendochter die met de paplepel ingegoten heeft gekregen dat je je zegeningen moet tellen. Een aanpakker en doorzetter. Zo ben ik ook met de ziekte omgegaan.

Wat doe je nu?

Ik heb een droom. Na jaren directeur/bestuurder te zijn geweest bij een zorginstelling heb ik besloten een oplossing te vinden die bijdraagt aan het verbeteren van de levens van vrouwen met borstoedeem na borstkanker. Daarom heb ik Stichting Bratelle opgericht. De Stichting is een maatschappelijke onderneming, dat wil zeggen impact first. Wij willen een comfortabele en sexy beha ontwikkelen voor vrouwen met borstoedeem na borstkanker.

Hoe verder met je mooie project de ontwikkeling van de “La Bratelle” oedeembeha?

Vrienden en familie willen wel helpen maar weten vaak niet hoe. In onze webwinkel vind je mooie en lieve kadootjes. We hebben een mooi cadeauprogramma bedacht. Het is niet voor iedereen even gemakkelijk om het onderwerp kanker te bespreken of bespreekbaar te maken. Een lief cadeau kan de opening zijn naar een gesprek of gewoon om de ander te laten weten dat je aan haar denkt, van haar houdt en om haar geeft. De cadeaus zijn zorgvuldig gekozen. Van ieder cadeau dat via onze website wordt verkocht gaat een percentage naar Stichting Bratelle. Daarmee funden wij de ontwikkeling van “La Bratelle”. Op deze manier draagt iedereen bij aan de ontwikkeling van de beha en aan het doel het leven van vrouwen met borstoedeem een beetje aangenamer te maken.

Van ieder cadeau dat via onze website wordt verkocht gaat een percentage naar Stichting Bratelle. Daarmee funden wij de ontwikkeling van “La Bratelle”.